Shizuka




Shizuka is dood. Zelfmoord. Zes jaar geleden, maar dan nog. Ik realiseer het pas vandaag, voor mij is het nieuws - en het lijk - nog warm. Alles is relatief. Behalve voor zelfmoordenaars, voor hun is het zwart/wit.

Anoice - Finale



Anoice, één van de bands van Yuki Murata (Anoice, RiLF, films, cru, Frozen Vaults)  gooit op haar (hun?) soundcloud zes live opgenomen nummers online. Indien gewenst gratis downloaden. Finale gaat mee naar de crematie.

Van welke clipjes werden we warm in 2013?

1. Shiina Ringo - Les Couleurs Chantent
Van Ringo word je altijd warm. "Maar Tex, waarom zien we de mooie benen van Ringo dan niet in het clipje?" Omdat Ringo tijdens de opname zwanger had.




2. Wakusei Abnormal - Tsukiyo Kaisuiyoku
Meest overdonderende nummer van het jaar. Urgent en ademloos. Aan het eind van het nummer blijft ze maar ratelen, je vraagt je af wanneer ze ademt.




3. Gusya Ningen - Shine
Japanse mobiele telefoonjeugd. Meisjes plagen zoentjes vragen op een eighties gitaarkleed.




4. Antennasia - Roses for stories in silent pauses
Antennasia brengt zo om de drie jaar een plaat uit. Deze parel zag dit jaar het daglicht. Hartverwarmend.




5. Smacksoft - Marching through war
PLAY LOUD




6. Tsushimamire - Jaguar
Naast alle muzikale bezigheden is Mari kledingontwerpster. Lekker warm.

3rd Line Butterfly @ EFM TBS

TIL: Afgelopen jaar won Dreamtalk van 3rd Line Butterfly in de categorie beste album de Korean Music Awards (wiki). Dat vond ik een jaar geleden al maar leuk dat de Koreanen het zelf ook vinden. De mens heeft bevestiging nodig. Daarom hieronder een radio-optreden slash interview van begin 2013.

part 1



part 2



part 3



part 4



part 5



part 6



Skulls



promotional gig, broadcast by korea’s ebs, for 2012's Dreamtalk. if you look closely you'll see that her dress, which seems a plain flower dress, is actually filled with skulls.

Crematiemuziekjes: Bright Night



Akarui Yoru by Kazuki Tomokawa.

It's not a live video, just the song performed live with a bunch of photographs. Song taken from teh album Inu, live in Akita (1979).

Eighties revival



This Mortal Coil - Dreams made flesh (vocal and yangqin by Lisa Gerrard)
(in een andere smaak verkrijgbaar onder Dead Can Dance, Lisa Gerrards toenmalige band)


De Box Sets vliegen je tegenwoordig om de oren. Jeugd cq studentjes uit de eighties zijn nu dikbuikige tweeverdieners en die willen hun geld kwijt. Dat zien de platenmaatschappijen dan weer wel goed.

4AD was hot in de eighties. Niet alleen vanwege gothic wave (Bauhaus, Cockteau Twins, Clan of Xymox) maar ook vanwege de gitaarbandjes (Birthday Party, Pixies, Throwing Muses). Het label bestaat nog steeds (tegenwoordig uitgever van onder meer Blonde Redhead, St. Vincent en Mark Lanegan).

This Mortal Coil was de band van 4AD labelbaas Ivo Watts-Russell, een noemer waaronder een deel van de artiesten uit zijn muziekstal in verschillende samenstellingen hun gothic etherische wave-ding deden. Pathetisch en saai voor de één, de hemel op aarde voor de ander.

Er verschenen drie officiële albums: It'll End in Tears (1984), Filigree & Shadow (1986) en - de beste - Blood (1991).

En nu is er een 4CD limited edition boxset (2011), die alle drie de albums bevat en nog een vierde cd met rarities.

The Quietes heeft een goed geschreven review, plastic palace people heeft de box in flac. Van Dead Can Dance verscheen in 2008 een 9CD boxset met al hun materiaal en die ligt in flac bij tpb.

Schreeuw maar (2)




Nog een fijn schreeuwertje. Deze heet Chiori en doet het in Uplift Spice. Uplift Spice noemt hun muziek emo-rock, ik file under japanese girlpunk - ondanks dat de rest van het bandje uit mannetjes bestaat.

Uptempo rock met een schreeuwend japans meisje (of een japans schreeuwend meisje) is japanese girlpunk. Zo blijven het leven en de externe harde schijf overzichtelijk.

In 2011 brachten ze hun zevende album uit. Op mijn vaste forum vinden ze dat het beste girlpunkalbum van het jaar. Ik vind dat niet want het beste girlpunk album van het jaar is van FLiP. Maar FLiP bestaat dan ook uit vier japanse meisjes.

Ze hebben een website en een youtube kanaal en natuurlijk een myspace.

Al het materiaal dat ze uitbrachten kun je jezelf oneigenlijk toe-eigenen via filestube.

Hieronder Komaku (2:38) van Rasen uit 2007.

Schreeuw maar



BLiSTAR is ontstaan uit de restanten van The Pink Panda, een aardig Jpoppunkgirlbandje. BLiSTAR vind ik aardiger. In 2011 brachten ze een mini album uit met covers.

Laat je niet misleiden door de hoes want de meisjes rocken. Afleiden mag wel.

Zangeres Mayu heeft strot en dat hoor ik graag. En de miskleun van Shiina Ringo's Tsumi to Batsu vergeef ik ze daarom.




忘却の空 by BLiSTAR (2011)

Swans: The Apostate



Facebook heeft bloggen overbodig gemaakt. Wat we eerder deelden via blogs (muziek, plaatjes en links) wordt nu gedeeld via facebook. Ik weet niet of ik zo blij ben met die ontwikkeling.

Een van mijn facebook vrienden zingt in een bandje, Swans. Hij linkt soms naar opnamen die publiek van zijn optredens heeft gemaakt. Daar ben ik dan wel weer blij mee.